2 Ποιήματα

 

 

 

 ΄Οταν τρέχει το φεγγάρι ,
βρέχω τραγούδια
για εμιγκρέδες ,
για όνειρα
που χάσανε το δρόμο ,
για θρησκευτικά απόβλητα
και πολυεθνικές ροχάλες .

Ιούνιος 2000

 

 

 

 

 

Δεν θ’ αφήσω πίσω μου

κουράδες κατεψυγμένων

προιόντων , ιδέες σήψης ,

αρτοποιήματα μουχλιασμένα σε προθήκες ,

αρώματα-λόγια ,

θνητούς χαφιέδες , διψασμένους θεούς ,

ανέραστες πόρνες και εικόνες .

Δεν θα αφήσω πίσω μου

δακρυσμένους ήλιους , προλετάριες μέρες ,

σοφούς πεινασμένους

και την Ορθοδοξία να λιβανίζει

το Σοφοκλή και τη Σοφοκλέους .

26.9.2000

[ Τ ' απόστημα ] , [ Δεν μιλάω με γλώσσα αγίων ]

Τ' απόστημα θα σπάσω

της σοδειά σας .

Την άδεια σας κουλτούρα

κατουράω .

Σ' εφετεία στέλνω τους εφέτες

και τις επωμίδες στήνω

στ' απόσπασμα .

Δεν μιλάω με γλώσσα αγίων

Δεν φιλάω όργανα γεννητικά

καπιταλιστικών αποβλήτων

Δεν ηδονίζω τους πόλους

της εκμετάλευσης

Τραγουδάω

Ο στίχος μου δεν έχει γεωμετρικό τόπο

Τετραγωνίζει τον κύκλο

υποθηκεύει Ευαγγέλια

τον Σατανά ανασταίνει

την ελευθερία ελευθερώνει .

Αρχιεπίσκοποι διακονιάρηδες

χρηματοδοτούν την ποιητική

μου ρίμα

Και οι Αδέσποτοι ΄Ηλιοι των

δρόμων θα έχουνε τη Βίβλο τους πλέον .

 Γιώργος Βλάχος

δεν έχω visa για την ελευθερία

σ . -25 -

 

[ Το άθεο φως της ιστορίας ]

 

 

Το άθεο φως της ιστορίας ,εγώ ,

το παιδί του Βελζεβούλ ,

όπως θα πουν

οι μύστες της κατεψυγμένης κουλτούρας ,

οι αόμματοι θεωρητικοί

του αιώνιου μπάχαλου ,

οι πρωταγωνιστές του σκοταδισμού

και της  σήψης , οι ερωτευμένοι  της εξουσίας ,

και κριτές της αχαπάκωτης ποίησης ,

θα με δουν στο διαδίκτυο με άθεους στίχους .

Στον υπολογιστή του μέλλοντος

θα ' μαι παρών .

Π.χ. η ιστορία θα γράψει

πως τα διαδίκτυα τα παίζω κομπολόι

- του πληθωρισμού τον καλπασμό

να ρίχνω στο μηδέν ,

τα επιτόκια στο -0% -

και τον ήλιο κονσέρβα τραγουδάω ,

το παιδί εγώ του Σατανά

πως είδα το Χριστό με καπιταλιστικό χιτώνα

σε αρωμάτικ σέντερ της οδού Ερμού ,

να μελετά τη Εφημερίδα της Κυβερνήσεως

των λαών σε Φλου Καφέ ,

να ραντίζει το άπλυτο πριν και το ασιδέρωτο μετά ,

να γευματίζει με 300 ομοιδεάτες του

σε πολυεθνικό μπιφτεκομάγαζο ,

να συνουσιάζεται με δεκάδες Μαρίες και ΄Αννες

σε ιμπεριαλιστικά κρεβάτια ,

να λιάζει τα σκέλια του στη παραλία της ιστορίας ,

να εκσπερματώνει αναιδώς

από τη βίλα των θαυμάτων

πάνω σε πλανόδια άστρα ,

σε παιδιά με τρύπια στομάχια ,

σε στόματα σφραγισμένα στον ήλιο ,

στ' άπλυτα φεγγάρια που τραγουδάνε

με αρουραίους στη Βαγδάτη .

...και αναιδώς να εκσπερματώνει ο Κύριος .

Εγώ , το άθεο φως της ιστορίας , τα βλέπω ,

Ο Θεός δεν τα βλέπει ;

 Γιώργος Βλάχος

δεν έχω visa για την ελευθερία